De Tuscia

De Tuscia is het deel van Lazio ten noorden van Rome, en het heeft weinig met de rest van de regio te maken. De bodem is tuf, zacht en uitgraafbaar, en wie er drieduizend jaar heeft gewoond heeft hem doorboord: graven, kelders, wegen, huizen. Het resultaat is een landschap waarin het gebouwde en het uitgehakte in elkaar overlopen.

De Etrusken hebben er twee necropolen van de Unesco-lijst achtergelaten. Cerveteri is een wijk van grafheuvels met straten, en je loopt erdoorheen als door een dorp. Tarquinia is het tegendeel: je daalt ondergronds af in kamers beschilderd met gastmalen, dansen en vissen, tweeenhalfduizend jaar oud en nog steeds fel van kleur.

De vie cave en de dorpen

Tussen Sutri en Blera is het tuf doorsneden door gangen tot twintig meter diep en twee breed, door de Etrusken uitgehakt en eeuwenlang als wegen gebruikt. Je loopt ze in de schaduw, tussen met mos begroeide wanden. Eromheen staan dorpen op losse rotspunten: Civita di Bagnoregio is het bekendste, en het is alleen over een voetbrug bereikbaar.

Bomarzo

In de zestiende eeuw liet een vorst in het bos, rechtstreeks in de opduikende rots, een reus met opengesperde muil, een olifant die een soldaat verplettert en een opzettelijk scheef huis uithakken. Het Parco dei Mostri lijkt op geen enkele andere Italiaanse tuin en is een van de weinige plekken waar kinderen zich meer vermaken dan volwassenen.